Oudste wijnland ter wereld

Hulde voor Georgië! Want hier hebben ze 7.000 jaar geleden het wijnmaken uitgevonden. De uitvinding van het wiel was praktisch. Maar nu er wijn was, werd duidelijk wat daarvan de bedoeling was: om dit goddelijke vocht te vervoeren.

Laten we bij het begin beginnen: Georgië ligt aan de oostkust van de Zwarte Zee. Als je dat niets zegt: Ter hoogte van Noord-Spanje, maar dan een paar duizend kilometer naar het Oosten, net Turkije voorbij. De wijngaarden liggen een stuk landinwaarts, tegen de Bergen aan, in het glooiende landschap van de lange Mtkvari rivier. De route van de rivier is in de afgelopen eeuwen verschillende malen veranderd. De wijngaarden liggen van op de mineraalrijke heuvels tot op de voormalige klei-ige beddingen.

Bijzondere tradities

Archeologen hebben in de dalen van deze Mtkvari rivier kruiken met de oudste resten van druivenpitten ter wereld gevonden. Ze dateren van 5.000 voor Christus. Is Georgië dus het oudste wijnland ter wereld? Ja, nou ja, tenzij er in de toekomst ergens anders oudere resten worden gevonden.

Georgiërs beleven wijn zo op hun eigen manier. Je gaat er niet zo maar even borrelen met een Georgisch equivalant voor matige Prosecco uit plastic glazen! Maak die fout niet als je er bent! Je zal verketterd worden! Want wijn heeft er een bijna religieuze betekenis. Dat drink je bewust, bij een passende maaltijd met goede vrienden, onverwachte gasten of familie.

De kerk heeft lange tijd een stevige vinger in de wijn gehad en dat laat z'n sporen na. De religeuze betekenis van wijn zit bij de Georgiërs nog steeds tussen de oren. Wijn is een symbool van de Georgische cultuur.

Amfora wijnen

In West-Europa maken we al eeuwenlang wijn in eikenhouten vaten. De Georgen hebben heel lang vastgehouden aan hun eigen tradities. Ze hebben in hun oude kelders enorme kvevri's - grote aardewerken amfora’s ingegraven. De mond van de kruik steekt boven de grond uit en wordt afgesloten met een houten deksel. Als je goede wijn wilt maken, dan moet het sap immers koel vergisten. En in de grond van de kelder is het koel.

Rode Georgische amfora wijnen zijn fruitig, met veel body. De witte worden met schil en al vergist waardoor ze een thee-achtige kleur krijgen. Heel bijzonder! Volgens de legende mag het kleinste jongetje van het dorp als eerste proeven. Huilt hij niet, dan is de wijn goed!

Sinds de uitvinding van computers zijn de oude Georgische methoden niet meer vol te houden. Europese wijnboeren hebben apparatuur in hun kelder staan waarmee ze de temperatuur tot op twee cijfers achter de komma kunnen bepalen. Georgische wijnboeren doen dat nu ook. De wijn gaat in stalen of eikenhouten vaten en Windows draait.

De beste huizen hebben wijnexperts vanuit alle delen van de wereld laten invliegen. De meesten komen uit Frankrijk, want daarvoor hebben de Georgische wijnmakers het meeste respect. De Georgiërs zijn trots en ze weten dat ze in potentie goud in handen hebben: Excellente wijngaarden en vele tientallen inheemse druiven waar nog nooit iemand van gehoord heeft!

Saperavi en Rkatsiteli

In totaal zijn er ongeveer vijfhonderd Georgische druivenrassen. Maar er worden zo'n veertig op redelijke schaal verbouwd. Vrijwel alle geëxporteerde rode wijn is gemaakt van de Saperavi druif. We hopen dat er meer komt. Al zijn de rode Saperavi's wel zeer de moeite waard en worden ze op uiteenlopende manieren gemaakt. Vaak zijn ze vrij stevig, dieprood en met mooie tannines. De witte wijnen van de Mtsvane en Rkatsiteli druif zijn internationaal het meest in trek. Die zijn fruitig met verkwikkende zuren.