Een wit wereldmerk
De Chardonnay is een van de bekendste witte druiven ter wereld. Het valt niet mee om te beschrijven hoe hij smaakt. Hij kan verschillende gezichten hebben. Chardonnay zonder houtrijping en uit koele klimaten is knisperend fris en slank. In de warmere klimaten van de Nieuwe Wereld kan dezelfde Chardonnay vette, goudgele wijnen geven met uitbundige aroma's van tropisch fruit en vanille.
Het is misschien moeilijk voor te stellen, maar tot in de jaren zeventig van de vorige eeuw was de Chardonnay buiten Bourgondië en Champagne nauwelijks aangeplant. De 'Chardonnay tsunami' is pas daarna op gang gekomen. Vooral in de Nieuwe Wereld. In de jaren negentig was het al de meest aangeplante witte druif in Californië en Australië.
Elke wijnmaker die mee wilde tellen moest een fatsoenlijke Chardonnay kunnen maken. En omdat de wijnmakers uit de Nieuwe Wereld graag met vette letters de naam van de druif op de fles zetten, werd Chardonnay een wereldmerk.
"In koele Europese klimaten geeft de Chardonnay frisse en slanke witte wijnen, vaak mineralig en met groen fruit in de subtiele neus. In de Nieuwe Wereld worden goudgele, 'vette' Chardonnays gemaakt met een uitbundige geur van vanille en tropisch fruit. "
Het is niet onbegrijpelijk dat juist de Chardonnay zo populair is geworden. Het is een sterk plantje dat de wijnmaker zelden in de steek laat. Hij is van nature vrij neutraal van smaak en niet te zuur. In de kelder kan de wijnmaker er allerlei kanten mee op. Slanke witte wijnen uit stalen tanks, 'vette' versies, gefermenteerd in eikenhouten vaten, mousserende wijnen... de Chardonnay leent zich overal voor. In het Oostenrijkse Burgenland weten ze er zelfs prachtige edelzoete wijnen van te maken.
Europese Chardonnay
Bourgondië is de bakermat van de Chardonnay. Vrijwel alle witte wijn uit deze vermaarde regio is van deze druif. Toch zijn er ook binnen Bourgondië duidelijke verschillen. In koele noorden van Bourgondië geeft de Chardonnay frisse en slanke witte wijnen, vaak mineralig en met groen fruit in de subtiele neus: de Chablis.
In iets warmere gebieden, bijvoorbeeld rond de Montrachet dorpen en in Meursault is de Chardonnay 'vetter', expressiever en donkerder van kleur. Ze worden hier meestal in (nieuwe) eikenhouten vaten gerijpt. In de geur herken je geroosterd brood en vanille, maar vaak ook hazelnoot, overrijpe banaan en havermout.
In de het Zuid-Franse Languedoc wordt een brede range Chardonnay gemaakt. De meeste zijn vrij eenvoudig en makkelijk drinkbaar. Enkele duurdere exemplaren benaderen de klasse uit Bourgondië.
Oostenrijkse Chardonnays doen denken aan de Chablis, door hun mineraligheid en omdat Oostenrijkse wijnmakers niet zoveel op hebben met - in hun ogen - 'verbloemende' houtrijping. In het Noorden van Italië worden uitstekende houtgerijpte Chardonnays gemaakt. Vooral in Alto Adige en Piedmont. Ook uit Spanje en Hongarije komen de laatste jaren steeds meer prijswinnende Chardonnays.
Chardonnay uit de Nieuwe Wereld
Australië, Zuid-Afrika, Chili, Californië... Sinds enkele jaren worden we overspoeld met Chardonnay uit de Nieuwe Wereld. De verschillen met de Europese versies zijn zelfs voor een geheelonthouder niet moeilijk te onderscheiden. Waar veel Europese wijnmakers streven naar subtiliteit en complexiteit zetten de collega's uit Amerika en Australië vaker in op 'veel geur' en 'veel smaak'. Goedkopere productiewijnen worden dikwijls iets aangezoet om een groter publiek te verleiden. Het toevoegen van houtsnippers wordt niet geschuwd om vanille aroma's te krijgen.
We zouden de Nieuwe Wereld te kort doen als we het hierbij lieten. In Australia worden goudgele top-Chardonnays gemaakt met een uitbundige geur van zalig tropisch fruit. Sommige Chardonnays uit de mistige wijngaarden boven San-Fransisco kunnen zich meten met de beroemde Franse Meursault. Ook in Zuid-Amerika neemt de kwaliteit van de toplijnen van de grote wijnhuizen snel toe.